In het Bennekomse kasteel Hoekelum was onlangs een intrigerende groep van zo’n 20 mensen bijeen met een haast onmogelijke opdracht. De opdracht was afkomstig van InnovatieNetwerk en luidde: ‘Bouw een voedselpiramide op basis van de eetpatronen van onze verre voorouders van pakweg 150.000 jaar geleden’. Zo zie je maar dat je met innovatie niet alleen maar vooruit hoeft te kijken.
De groep herbergde experts, generalisten en friskijkers, en had één middag de tijd om de opdracht te volbrengen.
Dat lukte wonderwel.
De bijeenkomst was een belangrijk moment in het Oerdis-concept. Liesbeth Smits (UvA, Amsterdams Archeologisch Centrum) legde uit waar het concept mee begonnen is: dat was de vaststelling dat de mens zoals die al duizenden jaren rondloopt, genetisch weliswaar niet is veranderd, maar zich nu totaal anders voedt dan lang geleden. Op zich niets bijzonders, totdat blijkt dat die ‘oermens’ zich waarschijnlijk heel goed voedde. Hoe zag hun ‘oerdis’ eruit, wat waren de bestanddelen, en welke eetcultuur hoorde daarbij? Kunnen we daar inspiratie uit opdoen voor nu? Bijvoorbeeld voor een andere ‘schijf van vijf’ of – zoals de VS die hanteert – een nieuwe ‘voedselpiramide’?
De mensen in Bennekom waren beslagen ten ijs gekomen, maar wisten niet goed wat ze konden verwachten. Moet je zo’n vraag niet gewoon bij een expert neerleggen? Toen bleek dat je met de verzamelde denkkracht van de deelnemers een heel eind kunt komen. Erik op ten Berg (COCD) nam de groep mee in een creatief werkproces dat inderdaad leidde tot vier ‘oerdissen’. Daarbij vielen twee dingen op. Een is dat de hoofdelementen van een oerdis op beslissende punten afwijken van het moderne modelmenu dat het Voedingscentrum ons graag voorhoudt. Zuivelproducten ontbreken bij voorbeeld geheel). Maar ook viel op dat we nog wel erg veel moeten gissen, omdat er weinig harde gegevens voorhanden zijn over wat die verre voorouders aten én over hun gezondheid. Laat staan over de relatie daartussen. Een schrale troost is dat de geleerden ook nog steeds twisten over de relatie tussen de moderne voeding en de huidige gezondheid.
In het Bennekomse kasteel hadden de gasten aan dat laatste maling – de voortreffelijke maaltijd ging erin als koek. Oer of niet. 

Qua biochemie verschilt de moderne mens niet van zijn verre voourouders