“Weet je al wat je gaat zeggen tegen de minister?” vroeg mijn moeder vlak voor ik naar Den Haag vertrok. “Want die Verburg is wel een pittige”. Ik vertelde dat we alleen bij de uitreiking van het boek zouden zijn, en dat ik dus niet met haar zou praten. Mijn broer Jonas, die met me mee zou gaan grapte nog: “Weet je al hoe je op je stoel gaat zitten voor de minister?”
Daarna gleden we per trein door inmiddels gesmolten winterlandschappen naar het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. We identificeerden ons netjes en liepen door naar de foyer van het imposante gebouw. Een aantal bekende gezichten van de eerdere battle-prijsuitreiking stonden aan de houten tafels te praten.

Vergroot afbeelding

We sloten ons aan en al snel kwam Gerda Verburg in zwarte bloemetjesjurk binnen lopen (hoe kan het ook anders als minister van Landbouw). Na een mooie inleiding van de heer Kremers, ooit hoogleraar in het warme Californië, nu voorzitter van natuurlijke innovaties in ons kikkerland, stak ook Verburg van wal over het belang van bos. Waarna ze uiteindelijk trots haar eigen versie van het boek vol bomen aan Teo Wams, bestuurslid van het Bosschap, overhandigde. De heer Wams vertelde dat de gemiddelde Nederlander 12 x per jaar een bos bezoekt. Stiekem hoop ik dat we dit in de toekomst kunnen verhogen door supermarktbossen langs de snelweg te realiseren.

Vergroot afbeelding

De voorzitter van InnovatieNetwerk sloot de bijeenkomst af en verwees ons naar de tafel met drank en hapjes. Thuis gekomen kon ik mijn moeder vertellen “Toen minister Verburg naar ons toe kwam voor een praatje, stond ik met mijn mond vol cake.”

Vergroot afbeelding