Akkerbouwer en chipsmaker Henk Scheele is voorzitter van Kiemkracht, waar InnovatieNetwerk een alliantie mee heeft. Zo’n jaar geleden was hij bij ons op kantoor en zag daar een brochure liggen over Singelgolf. En dat idee heeft hem niet meer losgelaten. Hij nam het mee naar de Hoekse Waard en besprak het met zijn collega’s van Delta Natuurbeheer. En toen begon het balletje te rollen.

En zo verzamelden we ons op 27 mei in de Hoeksche Waard. Henk Scheele en collega Aad Klompe, golfbaan- en landschapsarchitect Gerard Jol en drie andere deelnemers aan het ontwerpconsortium en Nico Beun en ondergetekende. Onder een strak blauwe lucht en zo’n 20 graden. Technisch weertje dus. We kwamen bij elkaar op de boerderij van Woud Niemandsverdriet in Goudswaard. Zijn boerderij ligt er prachtig. Hij stopt met zijn bedrijf. Hij heeft geen opvolger en gaat van zijn pensioen genieten.

Singelgolf staat voor een doorbraak in de aanleg en exploitatie van golfbanen (waarvan er in Nederland nog zo’n 100 bij zullen komen). De kern is de verbinding van het boerenbedrijf met een kapitaalkrachtige functie. De golfbaan komt als een lang lint over de grond van meerdere boeren, waarom heen de boeren gewoon hun bedrijf blijven uitoefenen.

Vergroot afbeelding

De boeren nemen deel in de golfonderneming en genereren zo extra inkomsten, mogelijk ook door het uitvoeren van onderhoudswerkzaamheden. Het doorbreekt daarmee ook de haast klassieke controverse tussen golf en boeren. De golfbaan wordt veel natuurlijker in het beter landschap ingepast en kan gecombineerd worden met andere recreatieve functies. Golf wordt een wandeling door het landschap.

Al snel kwamen de gebiedskaarten op tafel en werden de luchtfoto’s bekeken.
Na de koffie met koek en het bestuderen van de kaarten rap het veld in.

Vergroot afbeelding

De Hoeksche Waard is inmiddels Nationaal Landschap en men wil er de recreatieve functie versterken. Een Singelgolfbaan past daar naadloos in en mag tot nu toe dan ook rekenen op positieve bijval van zowel boeren als bestuurders. Ook voor een golfbaanarchitect een unieke situatie. In plaats van een beperkt aantal hectares waar de baan ‘ingepropt’ moet worden is er nu een zeer ruim zoekgebied, met akkers, kronkelende beekjes en bossen. Daar moet iets prachtigs van te maken zijn. De Deense collega van Gerard Jol is enthousiast: ook in het buitenland moeten er tal van mogelijkheden zijn. We spreken af om er samen een artikel over te schrijven in een internationaal golfblad.

We sluiten af met een prima lunch. Er is collectief enthousiasme ontstaan. Er komt snel een vervolggesprek met de boeren. Gerard Jol en collega’s gaan een ontwerp maken, ze gaan de commerciële haalbaarheid onderzoeken en er wordt gekeken naar waar het clubhuis moet komen. Misschien is de boerderij van Woud wel een mooie plek. Na de lunch vertrek ik uit dit mooie, zonovergoten landschap. Het leven als innovator is zo gek nog niet.